4 augustus 2026
Bijna een jaar geleden verscheen ons laatste blog, over de planning van het plantseizoen. Sindsdien hebben we vooral gedaan in plaats van geschreven: er gingen bomen en struiken de grond in, er kwam een pad, en er liepen heel wat mensen over ons perceel. Hoog tijd om de draad weer op te pakken. En eigenlijk gaat dit blog precies over die mensen: over netwerken.
Waar gaat een voedselbos eigenlijk over?
Een voedselbos gaat natuurlijk over voedsel produceren op een manier die goed is voor de natuur. Met veel verschillende planten door elkaar, veel biodiversiteit en zonder kunstmest of chemische bestrijdingsmiddelen. We maken bijvoorbeeld gieren van kruiden en planten om gewassen sterker en gezonder te maken. Daar lees je elders op onze website meer over.
Maar een voedselbos gaat niet alleen over planten en bomen. Het gaat ook over netwerken. Onder de grond doen schimmels dat al heel lang. Bovengronds doen mensen hetzelfde.
Onder de grond: het mycelium
Onder de grond loopt een enorm netwerk van schimmeldraden: het mycelium. Dat netwerk verbindt planten en bomen met elkaar. Via die schimmeldraden worden voedingsstoffen en signalen uitgewisseld. Zo helpen planten elkaar groeien en gezond blijven. In een voedselbos proberen we die natuurlijke samenwerking zoveel mogelijk ruimte te geven.
Bij ons is dat netwerk voorzichtig op gang aan het komen. We zien inmiddels paddenstoelen: vooral op en langs het houtsnipperpad, in de houtsnippers rond de boomspiegels en zelfs op de hoop snippers die nog ligt te wachten tot we hem gebruiken. Verder valt er nog niet zoveel te zien. Maar het begin is er.
Bovengronds: een voedselbos maak je samen
Boven de grond gebeurt eigenlijk precies hetzelfde. Een voedselbos maak je samen. Dat merkten we tijdens de plantdagen afgelopen winter, die geweldig zijn verlopen. Per keer stonden er zo’n vijftien mensen op het land om de eerste bomen en struiken een plek te geven. Omdat de samenstelling steeds wisselde, hebben zeker dertig mensen op die manier kennisgemaakt met het voedselbos. Er kwamen zoveel handen dat we zelfs een extra plantdag hebben ingelast.
En omdat het daar wat ons betreft niet bij hoefde te blijven, organiseerden we later een terugkomdag met barbecue voor alle vrijwilligers.
Vorig jaar augustus openden we ons hek voor de Open Voedselbossendag van de NMU. Vijftig bezoekers liepen mee met één van de twee rondleidingen, over een perceel dat toen nog vooral uit plannen bestond.
Tweede pinksterdag: de buurt op bezoek
Op tweede pinksterdag ontvingen we buurtgenoten, om kennis te maken met het voedselbos en met elkaar. We deden mee aan de landelijke actie Buurten bij de Boer, samen met de Natuur en Milieufederatie Utrecht. Er kwamen tussen de dertig en veertig buren langs, en een enkele bezoeker van verder weg. Ondanks de tropische dertig graden bleef het aangenaam: we gaven rondleidingen, en verder werd er vooral gepraat en wat gedronken.
Wat ons het meeste bijbleef, is dat mensen niet alleen nieuwsgierig waren en veel vragen stelden, maar ook met elkaar in gesprek raakten. Het voelde echt als buurten. Eerder schreven we er al een stukje over in Nieuwsblad de Kaap.
Handen uit de mouwen tijdens een bedrijfsuitje
Ook bedrijven helpen mee. Er kwamen verschillende groepen langs, onder andere van Accenture en Greenchoice, steeds zo’n tien tot vijftien mensen. Tijdens zo’n bedrijfsuitje legde één groep het houtsnipperpad aan, terwijl anderen het ooievaarsnest plaatsten en werkten aan een hek rondom de moestuin. Aan het eind van die dag was er meer af dan wij in weken voor elkaar zouden krijgen.
En het enthousiasme was groot. Even niet achter een bureau zitten, maar lekker buiten aan het werk zijn: dat bleek voor veel mensen precies waar ze zin in hadden.
Vaste handen in de moestuin
Inmiddels hebben we ook vrijwilligers die zich over de moestuin ontfermen: Jacqueline, Jeanette en Loulou. Ze reageerden op een oproepje in de krant. Drie enthousiaste dames uit Langbroek, Cothen en Leersum, lekker lokaal dus.
We hebben ze voorgelegd of ieder een eigen deel van de moestuin wilde, of dat ze het liever samen zouden doen. Ze kozen voor dat laatste. Ze zijn er bijna dagelijks om de plantjes te verzorgen, en dat gaat zo goed dat de groenten en eetbare bloemen uit de moestuin inmiddels meegaan met onze bestellingen voor een restaurant. Daarover hieronder meer.
Van het bos naar het bord: brasserie Buut
En dan iets waar we stiekem best trots op zijn: we leveren sinds kort aan brasserie Buut in Doorn.
Dat begon eenvoudig. Ik liep op een dag gewoon naar binnen en raakte in gesprek met kok Matthijs. Hij was meteen enthousiast, want hij was al een tijdje op zoek naar een voedselbos, maar kwam er niet aan toe om daar echt achteraan te gaan. Dat het bij ons om een jong voedselbos gaat, met vooral veel kruiden en ‘onkruiden’, bleek geen enkel bezwaar. Hij had toevallig net een wildplukboek gekocht.
Een moment vinden dat iedereen uitkwam bleek nog het lastigst, maar uiteindelijk stonden Matthijs en de beide eigenaren bij ons op het perceel. Ze waren enorm enthousiast, en inmiddels hebben ze al een aantal bestellingen bij ons gedaan. Wat hier groeit, ligt nu dus op een bord in Doorn.
En in de toekomst? Nog meer samenwerking
In de toekomst hopen we nog meer samenwerkingen aan te gaan. Met scholen en zorginstellingen bijvoorbeeld. Zo wordt een voedselbos meer dan alleen een plek waar voedsel groeit. Het wordt ook een plek waar mensen elkaar ontmoeten en samenwerken.
Samen sta je sterker
Misschien is dat wel één van de mooiste dingen van een voedselbos: net als in de natuur staan we sterker wanneer we samenwerken.